18/11/2010

Remember Albert Willems

Un petit hommage à Albert, à la demande de Sandrine, sa fille.

Ce 20 novembre, il y aura 7 ans déjà que notre ami Albert nous a quitté, emporté par la maladie, il n’avait que 53 ans. Je me rappelle de lui, car nous étions rentrés tous les deux aux pompiers en septembre 1974 à la place du Jeu de Balle, et y avons passés un mois ensemble. Ensuite nous nous sommes un peu perdu de vue, chacun aillant été muté vers une caserne différente. Dans les années 80, nous étions de nouveau réunis dans la 1ère compagnie à l’Héliport, ou lui était technicien à l’atelier. Difficile d’oublier notre Albert, ses gags, les fou rires qu’il provoquait, deux comme lui, ça n’existait pas et en fabriquer un était impossible, je pense que beaucoup d’entre nous s’en souviennent. Le destin en a malheureusement décidé autrement, profiter de la pension lui a été interdit, il aurait fait partie des retraités depuis mars 2010. Je me souviens aussi que lorsqu’il lui arrivait de se mettre en colère pour l’une ou l’autre raison, son petit sourire au bout des lèvres reprenait vite le dessus, et ça, ça ne s’oublie pas. Bien sur, personne n’a le mérite de devoir partir plus tôt, mais toi, tu ne méritais pas qu’on t’arrache à ta famille et tes amis, ta bonne humeur nous manque depuis ce jour de novembre 2003. Ou que tu sois ami, dis toi bien que beaucoup d’entre nous avons une petite pensée pour toi, ta famille aussi d’ailleurs, la preuve, cette demande formulée par tes proches, on ne t’oublie pas.

Redimensionnement de Albert Willems.jpg

Een kleine hulde voor Albert, gevraagd door Sandrine, zijn dochter.

Nu op 20 november, is het al 7 jaar geleden dat onze vriend Albert ons heeft verlaten, afgehaald door de ziekte, hij was nog maar 53 jaar oud. Ik herinner me hem, want wij waren beide bij de brandweer in september 1974 binnengekomen op de Vossenplein, en hebben er een maand samen doorgemaakt. Vervolgens hebben wij ons een beetje uit het oog verloren, elk van ons werd in een andere kazerne overgeplaatst. In de jaren 80, werden wij  opnieuw verenigd in de 1ste compagnie in de Helihaven, waar hij technicus was in den atelier. Moeilijk om onze Albert, zijn moppen, en het lachen te vergeten die hij veroorzaakte, twee zoals hem, dat bestond niet en een maken is onmogelijk, ik geloof dat veel tussen ons hem zich herinneren. Het lot heeft het helaas anders besloten, van het pensioen profiteren is hem verboden geweest, hij zou nu deel uitgemaakt hebben van de gepensioneerden sinds maart 2010. Ik herinner me ook wanneer hij in woede aankwam voor een of ander rede, zijn kleine glimlach kwam snel terug te zien op zijn lippen, zo iets is onvergetelijk. Natuurlijk, niemand verdient om vroeger te moeten vertrekken, maar jij verdiende niet dat men je aan jouwe familie en jouw vrienden wegtrekt, wij missen je sinds die dag van november 2003. Gelijk waar je bent vriend, weet dat er veel tussen ons een kleine gedachte hebben voor u, trouwens jouw familie, bewijs, deze post die door jouw verwanten werd gevraagd, men vergeet je niet.

Albert Willems.JPGAlbert.JPGWillems 1.JPGWillems 2.jpg

21:10 Écrit par Le Poilu | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |