06/11/2007

Départ /Vertrek Jaspi

 
 
M.Mme Jaspi
Voila que notre Jaspi est parti en pension aussi. Cela fait toujours du bien de retrouver les amis avec lesquels ont a travaillé. Bien que je ne faisais plus partie du groupe 12 à la fin de ma carrière, je l’ai bien connu et souvent travaillé avec lui. D’ailleurs, je me rappelle d’une de nos missions ambulance. Nous étions de garde à l’Héliport pour une période à l’époque de 3 mois. Nous étions appelés pour un malade à domicile à l’Allée Verte, une fois sur place, guidé par un monsieur, nous passons d’abord 2 grandes doubles et anciennes portes de garage pour découvrir au pied d’un escalier d’une vingtaine de marches, une dame en petite tenue couchée sur le dos, les jambes pointés vers le haut, en somme, plutôt que malade, elle avait fait une chute et avait un sérieux coup dans l’aile. Au moment ou nous nous baissions pour nous assurer qu’elle n’avait rien de grave, avec de terribles aboiements, un immense berger allemand se rue vers nous, sur la défensive mais figé sur place je constate avec bonheur et soulagement que la pauvre bête et c’était notre chance, était attachée à une chaîne et s’était étranglé dans son élan. Après avoir demandé au maître de s’en occuper, j’appelle Jaspi pour nous occuper de la dame, mais il a disparu, je passe une porte de garage, la deuxième et toujours pas de Jaspi, je suis pourtant de nouveau à la rue devant l’ambulance. J’appelle de nouveau et 5 maisons plus loin, je vois la tête de notre homme qui dépasse d’une entrée d’habitation, sourire aux lèvres, je le rassure et nous retournons ensemble vers notre victime. Arrivés près d’elle nous nous baissons à nouveau, non sans s’assurer de la bonne attache et du calme de ce malheureux toutou, quand soudain venant du haut de l’escalier, rebelote, des grognements et une vue de belles dents pleines de baves venant d’un grand bouvier noir, avec un sérieux bond en arrière, je me permet d’engueuler le propriétaire en lui signalant qu’il fallait s’occuper de son épouse en toute sécurité, il monta s’occuper de son deuxième fauve. Au fond c’est quand même plus facile d’intervenir chez des particuliers qui n’ont que des canaris. Enfin, j’appelle Jaspi et de nouveau pas de réponse, j’ai refait le même chemin pour le retrouver cette fois ci, 10 maisons plus loin, avec un peu d’hésitation, nous retournons vers notre victime. Le mari nous prévient qu’il n’y a plus de danger et nous pouvons enfin après quelques soins, embarquer notre pauvre dame qui n’avait rien de grave, juste une bouteille de trop. Dans notre carrière, il y a malheureusement des drames qui ne s’oublient pas, heureusement qu’il y a parfois ce genre d’intervention, de quoi raconter et rire au retour à la caserne. C’était une histoire parmi d’autres, car si nous pouvions tous raconter nos aventures, il en existerait une fameuse encyclopédie et trop peu bibliothèques. Sur ce, Jaspi, je te souhaite le meilleur du monde pour ta pension bien méritée.
 .................................................................................................
Onze Jaspi is nu ook op pensioen vertrokken. Dat doet altijd plezier om de vrienden terug te vinden waarmee je gewerkt heb. Hoewel ik geen deel meer uitmaakte van de groep 12 aan het einde van mijn loopbaan, heb ik hem goed gekend en vaak met hem gewerkt. Trouwens herinner ik me een van onze taken met de ziekenwagen. Wij waren van dienst in de Helihaven voor een periode ten tijde van 3 maanden. Wij werden voor een zieke aan de Allée Verte gevraagd, eens ter plaatse, werden we door een heer begeleidt, wij gaan eerst 2 grote dubbele en oude garage deuren voorbij om aan de voet van een trap van een twintigtal treden te komen, om een dame in kleine houding te ontdekken die op haar rug lag, de benen naar boven gemarkeerd, ze was gevallen, eerder dan ziek had zij een ernstige slag in de vleugel. Op het moment dat wij ons daalden om ons ervan te overtuigen dat zij niets ernstig had of iets gebroken, met een verschrikkelijk geblaf, komt er een enorme Duitse Scheper naar ons toe, met een verdedigende houding maar ter plaatse verstard stel ik met geluk en opluchting vast dat het arme beest en het was ons geluk, aan een keten vastgemaakt was en had zich in zijn aanloop gewurgd. Na aan de meester gevraagd te hebben om zich erover te bezetten, roep ik Jaspi om de dame verzorging te geven, maar hij was verdwenen, ik ga een garage deur voorbij, de tweede en nog altijd geen Jaspi, ik ben opnieuw in de straat voor de ziekenwagen. Ik roep opnieuw onze Jaspi en 5 huizen verder, zie ik het hoofd van onze man die de ingang van een woning overschrijdt, met glimlachende lippen, stel ik hem gerust en wij keren samen naar ons slachtoffer terug. Terug bij haar dalen wij ons opnieuw, niet zonder ons te verzekeren dat de toutou rustig is, wanneer plotseling boven aan de top van de trap, rebelote, een grote zwarte bouvier die met beknorren en grote mooie tanden ons bekijkt, met een zware sprong naar achteren, laat ik me toe de eigenaar onder zijn voeten te geven, door hem erop te wijzen dat wij zijn echtgenote in volle veiligheid willen helpen, daarop maakt hij uit om met zijn tweede roofdier bezig te houden. Het is toch gemakkelijker om bij particulieren tussen te komen die slechts kanaries vogels hebben. Uiteindelijk roep ik Jaspi en weer geen antwoord, opnieuw maak ik dezelfde weg naar de straat om hem terug te vinden dit keer, 10 huizen verder. Met een beetje aarzeling, keren wij naar ons slachtoffer terug. De echtgenoot voorkomt ons dat er geen gevaar meer is en wij kunnen tenslotte na enkele zorgen, onze arme dame meenemen die niets ernstig had, alleen een fles te veel. In onze loopbaan, zijn er helaas drama's die we niet vergeten, gelukkig dat er soms dit soort tussenkomsten zijn, waarover we aan de terugkeer naar de kazerne, het kunnen vertellen en ermee lachen. Het was een historie onder andere, want als wij allemaal onze avonturen konden vertellen, zou er een grote encyclopedie van bestaan en veel te weinig bibliotheken. Daarop, Jaspi, wens ik je het best van de wereld voor jouwe goed verdiende uitkering.
 

17:33 Écrit par Le Poilu dans Actualité - Actualiteit | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.