04/07/2005

MESSAGE/BOODSCHAP

Ca n’arrive qu’aux autres.

Je ne veux pas vous faire une leçon de morale, mais personne n’est à l’abri d’un accident, il faut regarder ou on met les pieds, c’est pas toujours évidant. Cela m’a valu 2 mois en AT, l’élongation d’un ligament dans le genou. Moi je m’en sors bien, je suis toujours là, je ne suis qu’un cas parmi des centaines, et dire que notre métier n’est pas classé parmi les dangereux. Certains se plaignent des exercices, mais cela fait partie de l’expérience, nos gestes doivent être automatiques, parce que l’on a pas toujours le temps de réfléchir, et si nos instructeurs sont parfois durs, c’est parce que : avez-vous déjà vécu un gros incendie qui ne l’est pas ? Car notre ennemi est puissant, il a plus d’un tour dans son sac pour nous piéger, connaître ses intentions d’avance ne peut que nous aider,  même avec 30 ans de service, il nous en apprend tous les jours. Il ne faut pas penser à ceux qui ne sont plus là pour le confirmer, moi je dis que si, ne pas les oublier contribue à plus de prudence de notre part en intervention. Nous aussi, au matin, on quitte avec un au revoir nos familles, pour eux c’était un adieu, n’oubliez jamais ça, j’en profite d’ailleurs pour leurs rendre hommage.

 

Dit gebeurt alleen maar bij andere.

Ik wil u geen moraal les geven, maar niemand is beveiligt tegen een ongeluk, je moet kijken waar je de voeten zet, niet altijd evident. Het heeft mij 2 maanden in WO gekost, rekking van een ligament in mijn knie. Ik kom er nog goed bij, ik ben er nog, ik ben een geval tussen een honderdtal, en zeggen dat ons beroep niet bij de gevaarlijkste geklasseerd is. Sommige klagen van de oefeningen, maar dit maakt deel van de ervaring, onze gebaren moeten automatisch zijn, want we hebben niet altijd tijd om na te denken, en als ons instructeurs’s soms hard zijn, is het omdat: heb jij al een zware brand mee gemaakt waar het zo niet is? Onze vijand is machtig, heeft meer dan een tour in zijn zak om ons te vangen, zijn bedoelingen kennen op vooraan kan ons alleen maar helpen, zelfs met 30 jaar dienst, leert hem ons alle dagen bij. We moeten niet denken aan degene die er niet meer zijn om het te bewijzen, ik zeg van wel, ze niet vergeten help ons om nog meer voorzichtiger te zijn in interventie. Wij ook, s’morgen’s, verlaten ons familie’s met een tot weerzien, voor hun was het een vaarwel, vergeet het nooit, ik profiteer ervan om hun een hulde te doen.


00:39 Écrit par Le Poilu | Lien permanent | Commentaires (1) |  Facebook |

Commentaires

Métier dangereux ? Notre métier n'est pas classé comme dangereux ???? Bien pour nos assurances vies etc ..... lol ! ;-)

Écrit par : Didier Verviers | 08/07/2005

Les commentaires sont fermés.